Iz vlastitog ugla by Jakob Finci

ČLANOVI OPŠTINE ILI JEVREJI?

Nerijetko sam sebi postavljam pitanje o našem sveukopnom odnosu prema zajednici i njenim aktivnostima. Naime, mi kao Jevrejska zajednica i La Benevolencija često organizujemo aktivnosti, pogotovo u Sarajevu, na kojima je najmanji odaziv upravo onih koji su članovi naše Opštine, i koji znaju biti i vrlo glasni kada je rijeć o „njihovim pravima“.

Treba li napominjati da je ove godine, po prvi put u Sarajevu održan „Jevrejski filmski festival“, koji je i pored velike medijskog pokrivanja i reklama, vidjelo najmanje članova naše zajednice, mada su prikazani odlični filmnovi (uključujući nekoliko izraelskih) koje je vidjelo daleko više gradjana Sarajeva, nego članova Jevrejske opštine.

Svi mediji su najavili i popratili Evropski dan jevrejske kulture, ali je opet bilo na izvrsnoj izložbi Alfreda Pala najmanje jevrejskih posjetilaca.

Slično se desilo na promociji knjige o pravednicima u Bosni i Hercegovini, tako da se, htjeli ili ne, trebamo upitati treba li nam uopšte prezentacija našeg rada zbog grada i Bosne i Hercegovine ili zbog Jevreja, ili onih koji se smatraju samo članovima Opštine kada se dijeli neka humanitarna pomoć, bez obzira bile to konzerve ili krpice?

Nikoga  ne treba tjerati da prisustvuje akcijama koje organizuje Opština čijim se članom smatraju kada se radi o oblasti koja ga ne interesuje, ali da  u preko 700 članova Jevrejske opštine Sarajevo nema onih koji su zainteresovani za kulturna zbivanja je stvarno teško zamisliti.

Opšta neimaština nije opravdanje, jer su sve te manifestacija bile besplatne. Kako sada očekivati da dovedemo u Sarajevo Flory Jagodu, u čijim interpretacijama uživamo, ako sala bude prazna, ili ispunjena onima koje sefardska muzika zanima, zato što žive sa jevrejima, mada sami nisu pripadnici tog naroda. Kakve poruke šaljemo okolini takvim svojim odnosom? Nije valjda: „Tu smo zbog vas, i sve ovo radimo da vam se nametnemo, a nas lično to ne zanima, jer mi smo zaboga članovi i ovo sve radimo samo zbog vas!!! „

Sigurno je da treba da razmislimo o ovome, jer biti siromašan danas nije sramota. Sramota je biti siromašan duhom, jer to nikada nije bila odlika Jevreja, pa ni onih koji se smatraju samo članovima Opštine.

Jakob Finci