Na teritorijama koje su 1918. godine ušle u sastav jugoslovenske države prisustvo pripadnika jevrejskog naroda se, na osnovu izvesnih pokazatelja, odnosno ostataka materijalne kulture, može datirati na preko dve hiljade godina.
Stvaranjem jugoslovenske države 1918. godine, u njenim okvirima su se našli Jevreji iz Srbije, kao i oni iz ostalih južnoslovenskih zemalja koje su dotle bile u sastavu Austro-Ugarske. Medju njima su postojale znatne razlike po poreklu, jeziku, kulturi, tradicijama, pa i socijalnoj strukturi. Oko dve trećine Jevreja koji su naseljavali teritoriju Kraljevine Jugoslavije je bilo po poreklu iz istočnoevropskih i srednjoevropskih zemalja (Češka, Slovačka, Madjarska, Poljska, Austrija, Nemačka). Jedna trećina je pripadala Jevrejima koji su vodili poreklo iz Španije, Portugalije, Italije, Turske i ostalih balkanskih država. I Sefardi i Aškenazi su u svakodnevnom saobraćaju sa većinskim stanovništvom u potrebljavali jezik sredine, ali su u svojim domaćinstvima očuvali upotrebu ladina, odnosno jidiša.
Autor naučnog rada Ivankovic dr Mladenka, viši naučni saradnik Instituta za noviju istoriju Srbije iz Beograda
Cijelu publikaciju možete downloadovati iz naše download sekcije.
